κριτική: ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΧΑΙΡΕ ΜΑΡΙΑ (2026) [⭐️]

 

[πρεμιέρα: 19/03/26]

Κοινωνικό Sci-Fi / Σκηνοθεσία: Φιλ Λορντ, Κρίστοφερ Μίλλερ / Σενάριο: Ντρου Γκόνταρντ, Άντι Γουέιρ / Πρωταγωνιστούν: Ράϊαν Γκόσλινγκ, Σάντρα Χύλερ, Λάιονελ Μπόις, Κεν Λιούνγκ, Μιλάνα Βαιντρούμπ / Μουσική: Ντάνιελ Πέμπερτον / Παραγωγή: ΗΠΑ 2026 / Στούντιο Παραγωγής: MGM Amazon / Διάρκεια: 156 λεπτά.

Υπόθεση: Ο καθηγητής φυσικών επιστημών Ράιλαντ Γκρέις ξυπνάει μόνος του σε ένα διαστημόπλοιο έτη φωτός μακριά από τη Γη. Καθώς η μνήμη του επιστρέφει, θυμάται ότι είναι μέλος μιας ριψοκίνδυνης αποστολής, τελευταίας ελπίδας της ανθρωπότητας για να σώσει τον πλανήτη της.

Τα Θετικά (1+)

+ Δυσκολεύομαι να βρω Θετικά γιατί οι όποιες λίγες καλές στιγμές του φιλμ συνοδεύονταν από αρνητικά στοιχεία επισκιάζοντας οτιδήποτε Θετικό.. Για αυτό στα Θετικά θα αναφέρω μόνο την Αξιοπρεπή Ερμηνεία του Ράιαν Γκόσλιγκ, που προσπαθούσε μόνος του να σώσει όχι μόνο την Ανθρωπότητα αλλά & την ίδια την ταινία.. Δίνοντας στο φιλμ τονωτικές ενέσεις με Χιούμορ, Συγκίνηση & Σοβαρότητα.. Μόνο που Ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη.. Όλα τα υπόλοιπα -αναλυτικά στα Αρνητικά του φιλμ- έφεραν Βαρυχειμωνιά..

Τα Αρνητικά (13-)

- Η Μη γραμμική ροή ως Σπόιλερ αποκαλύπτει την πορεία των δρώμενων,  οι συχνές εναλλαγές μεταξύ παρόντος και παρελθόντος προκαλούν χαωτική θέαση κουράζοντας τον θεατή. Η Μη γραμμική ροή θέλει μεγάλη μαεστρία για να λειτουργήσει ευεργετικά σε ένα φιλμ..

- Σκηνοθεσία, Φωτογραφία & Μοντάζ το Υπεύθυνο τρίπτυχο Απουσίας Αλιθοφάνειας Διαστημικών Πλάνων.. Για να μπεις σε Space Mood έπρεπε να κλείσεις τα μάτια και να θυμηθείς πλάνα από το "Gravity" του Αλφόνσο Κουαρόν..

- Βασικά συστατικά του Σεναρίου: Μη Ρεαλισμός, Ανακρίβειες & Μη Πειστικότητα.. Ανεξήγητα Νεκροί Ζωντανεύουν, Εξωγήινη γλώσσα που την αναγνωρίζει γήινος μεταφραστής, επιστήμονες διαφορετικών γαλαξιών που έχουν κάνει τις ίδιες σπουδές.. Μετά το φιλμ, τα "Star Wars" θυμίζουν Αληθοφανή Ντοκιμαντέρ του National Geographic..

- Ανεπιτυχής προσπάθεια σε πολλά σημεία να Συγκινήσει.. Πτώματα πληρώματος, Δάκρυα στα μάτια, Αυτοθυσίες για τη σωτηρία του κόσμου (αυθόρμητες είτε με επιβολή) κι όμως η Συγκίνηση Απούσα (ενώ θεωρούμαι ευσυγκίνητο άτομο)..

- Αφελής και μη λητουργική κινηματογραφικά η ιδέα της μετακίνησης πλασμάτων μεταξύ σκαφών μέσω σήραγγας (θα μπορούσε να επιτευχθεί με την κατάλληλη στολή)..

- Εξωγήινο πλάσμα δίχως πρόσωπο, λανθασμένη επιλογή λόγω δυσκολίας έκφρασης Συναισθημάτων..

- Χιούμορ -που θα χαρακτήριζα παιδικό- σε πετάει έξω από το Δραματικό ύφος που υποτίθεται ότι προσπαθεί να καλλιεργήσει  το film..

- Σασπένς χαμένο στο Διάστημα.. Κανονικά με τέτοιο story θα έπρεπε ο θεατής να τρώει τα νύχια του..

- Ο θεατής νιώθει στο πετσί του τη μεγάλη διάρκεια του film, αφού φλυαρεί με θέματα και καταστάσεις που θα μπορούσαν να παρουσιαστούν περιεκτικά.. Θυμίζει ενωμένα επεισόδια Τηλεοπτικής Σειράς παρά Κινηματογραφική Ταινία..

- Το Άχρωμο κι Άοσμο ειδήλιο της ταινίας εναρμονισμένο με την υπόλοιπη Άγευστη παραγωγή..

- IMAX φορμάτ που δεν εκμεταλλευόταν την ιδιότητα του να συμπεριλάβει στο κάδρο όσο το δυνατόν μεγαλύτερο θέμα αλλά σου έδινε την αίσθηση πως απλά πλησίαζε τα αντικείμενα δείχνοντάς τα μεγαλύτερα. Με αποτέλεσμα να μην υπάρχουνε εντυπωσιακά πλάνα μεγάλης έκτασης θέματος που σου μένουν,  όπως συμβαίνει σε άλλα αντίστοιχα IMAX φορμάτ.. Δηλαδή όταν γινόταν η εναλλαγή από IMAX φορμάτ σε 2.35:1 ήταν ένα και το αυτό, δεν ένιωθες ότι στα IMAX πλάνα είχες μεγαλύτερο θέμα, απλά εξαφανιζόντουσαν οι μαύρες μπάρες (πάνω/κάτω)..

- Ανύπαρκτα Ηχητικά Εφέ, πουθενά δεν ένιωσες πολυκάναλο ήχο (διαχωρισμούς καναλιών), ενώ απουσίαζε παντελώς το Γούφερ.. Πρώτη φορά βλέπω ταινία με θέμα το Διάστημα (Sci-Fi) με το Γούφερ στο Mute!!!!!

- Εναλλακτικός και Ιδανικότερος τίτλος: Χαιρέτα μου τον Πλάτανο.. Κρίμα..

Ο Ιππότης του Διαστήματος.. Σκάφος με περισσότερα κιτς φωτάκια κι απ' τον Κίτ.. Επίσης αυτό το καδράρισμα θυμίζει Ευρείας Έκτασης IMAX πλάνο ή φορμάτ Περιορισμένης Έκτασης 1.85:1;; 🤔

Τα Εισητήρια της Αποστολής η οποία άρεσε σε 1 απ' τους 3

(ποσοστό 33% άρα 1.5 στα 5)

Τρέιλερ:

κριτική: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ (2025) [⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️]

[πρεμιέρα: 19/02/26]

Κοινωνική Δραματική, "Κωμική" / Σκηνοθεσία-Σενάριο: Χικάρι / Πρωταγωνιστούν: Μπρένταν Φρέιζερ, Τακεχίρο Χίρα, Μάρι Γιαμαμότο, Σάνον Μάχινα Γκόρμαν, Ακίρα Εμότο / Μουσική: Γιον Θορ Μπίργκισσον / Παραγωγή: ΗΠΑ, Ιαπωνία/ Στούντιο Παραγωγής: Searchlight Pictures (Disney) / Διάρκεια: 109 λεπτά 

Υπόθεση: Ο ηθοποιός Φιλιπ δεν βρίσκει εργασία & αναγκάζεται να δουλέψει για μια εταιρεία που προσφέρει μια ιδιαίτερη υπηρεσία.. Πουλάει Συναισθήματα καλύπτοντας ανθρώπινα κενά μέσω ηθοποιών που αντικαθιστούν πρόσωπα που απουσιάζουν από τη ζωή μας.. Στην πορεία ο Φίλιπ διαπιστώνει πως αυτή η δουλειά εμπεριέχει δυσκολίες που δεν μπορούσε καν να φανταστεί..

Τα Θετικά (10+)

+ Η Σκηνοθέτης Χικάρι, καδράρει τα δρώμενα με έντονη Ευαισθησία, μέσα από Κοντινά/Γκρο πλάνα που ζουμάρουν στα Συναισθήματα των ηρώων & από Μακρινά Πλάνα που αποτυπώνουν την αλληλεπίδραση των Συναισθημάτων με τον Περιβάλλοντα Χώρο & τις Ομορφιές της Φύσης..

+ Οι Ρόλοι που κάνουμε στη ζωή, αλλά και οι Ρόλοι του κοντινού μας περίγυρου βγάζουν από την αφάνεια τον εαυτό μας.. Εαυτός δίχως Ρόλους, δεν έχει Σκοπό & Προορισμό.. Για αυτό οι Ήρωες του φιλμ δίνουν την μεγάλη μάχη για να αποκτήσουν ένα Καλό Ρόλο, όπως οι Ηθοποιοί του Χόλιγουντ, έναν Ρόλο, που θα απογειώσει την Καριέρα τους, που θα αλλάξει την Ζωή τους.. Μήπως όμως τελικά ο Ρόλος που θα αλλάξει την Ζωή μας είναι διαφορετικός από αυτόν που κυνηγάμε; Μήπως είναι ένας Ρόλος που αποφεύγουμε, που Φοβόμαστε; Που θεωρούμε πως δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε;; Αυτά πρόβληματίζουν την Σκηνοθέτη μας, τους Χαρακτήρες της ταινίας & τους Θεατές..

+ Το Φιλμ ρίχνει στο τραπέζι μια δύσκολη εξίσωση για Δυνατούς Λύτες.. Πούλησε το Συναίσθημα, δίχως να γίνεις Συναισθηματικός, δίχως να γίνει κτήμα σου.. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν όλοι οι εμπλεκόμενοι Ρόλοι υποδύονται.. Τι συμβαίνει όμως όταν κάποιοι εμπλεκόμενοι Ρόλοι είναι Αληθινοί & δεν υποκρίνονται;; Τότε είναι που η Υποκριτική συναντά το Ψέμα και αναμιγνύονται, δυσκολεύεσαι να τα Διαχωρίσεις κι εκεί είναι που μπερδεύονται Ηθικό κι Ανήθικο, Σωστό & Λάθος, Νόμιμο & Παράνομο..

+ Ξέχειλο ποτήρι Συναισθημάτων που προκαλεί Συγκίνηση στο Θεατή σε πολλές στιγμές, μέσα από ρεαλιστικές ανθρώπινες καταστάσεις χωρίς βεβιασμένη προσπάθεια με απόλυτη φυσικότητα δραματουργικά και ερμηνευτικά.. Τελικά μπορούν οι Αναμνήσεις να Καλύψουν κενά Μοναξιάς ή τουλάχιστον να ελαφρύνουν το αβάσταχτο βάρος της Απουσίας;;; Απώλεια δεν είναι μόνο τα Πρόσωπα που έφυγαν από την Ζωή σου, αλλά κι εκείνα που δεν ήρθαν ακόμα ή που δεν θα έρθουν.. Είναι τόσο μεγάλο το εύρος της Απώλειας των Ανθρωπίνων Σχέσεων που καλύπτει το φιλμ, που θα βρει το κουμπί της Απώλειας κάθε θεατή για να Ταυτιστεί & να τον Συγκινήσει, για Απώλεια που έχασε, που δεν έχει έρθει, ή που δεν θα έρθει ποτέ..

+ Όλες οι Ερμηνείες εξαίσια απόδωσαν όλους τους ρόλους, αφού κάθε ηθοποιός δεν είχε μόνο έναν ρόλο.. Αλλά θα σταθώ περισσότερο στον Κύριο Ρόλο ή Ρόλους του Πρωταγωνιστή μας, του Οσκαρικού Μπρένταν Φρέιζερ (Α' Ανδρικού για "Η Φάλαινα" 2023).. Δεν υπάρχουν λόγια για την Ερμηνεία του, ερμήνευσε από μέσα προς τα έξω, ένιωθες πως δεν υποκρίνεται αλλά Ζει πραγματικά γεγονότα που τον τσιμπάνε Συναισθηματικά κι απλά μια κρυφή κάμερα Big Brother καταγραφεί τις στιγμές.. Αυτός είναι κι ο βασικός λόγος που Συγκινεί έντονα το φιλμ, πέραν από την Συγκινητική δραματουργία του..

+ Μηνύματα Θρησκευτικά που εμβαθύνουν σε Φιλοσοφικά Μονοπάτια με μια Έκπληξη στο Ανατριχιαστικό Φινάλε, αφού έρχεται η μεγάλη Αποκάλυψη: Ποιος είναι & Που βρίσκεται ο Θεός!!!!!!!

+ Οι Νότες του Γιον Θορ Μπίργκισσον συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας γλυκιάς κι εύθυμης μελαγχολίας που αντιπροσωπεύει την ατμόσφαιρα του φιλμ.. Αντιφατικές έννοιες -Εύθυμη, Μελαγχολία- που καταφέρνει η ταινία να παντρέψει και να συνυπάρξουν αρμονικά αφήνοντας τελικώς Εύθυμη γεύση στο θεατή..

+ Βλέποντας το φιλμ η μνήμη σου κάνει μια αναδρομή στο κινηματογραφικό σου παρελθόν -ως θεατής- και σου θυμίζει μία ταινία του 2003..

Λες και ψιθύρισε στο αυτή της Χικάρι, η Σοφία Κόπολα όσα την απασχολούσαν στο "Χαμένοι στη Μετάφραση".. Τα φιλμ έχουν πολλά κοινά.. Αμερικάνος στην Ιαπωνία (Μπιλ Μάρεϊ) προσπαθεί να κατανοήσει μία διαφορετική κουλτούρα και να ενταχθεί σε αυτήν, Μοναξιά, Ανιαρή καθημερινότητα, Θρησκεία Ξένη που δεν την Νιώθεις & η Λύση σε όλα αυτά ακούει στις Ανθρώπινες Σχέσεις..

+ Η Ταινία αυτοπροσδιορίζεται ως Δραματική Κωμωδία. Υπερισχύει το Δραματικό στοιχείο, αλλά υπάρχουν & στιγμές που αναδύεται μια κωμική ευωδιά μέσα από Δραματικές καταστάσεις, με απόλυτη φυσικότητα προκαλώντας στον θεατή παράλληλα χαμόγελο και συγκίνηση. Προσφέροντας στιγμές που ο θεατής θέλει να γελάσει και να κλάψει ταυτόχρονα.. Οπότε να διευκρινίσουμε ότι η ταινία δεν είναι "Κωμωδία" με την ευρύτερη έννοια της κατηγορίας αυτής, δηλαδή δεν την επιλέγεις για να γελάσεις αλλά για να νιώσεις έντονα συναισθήματα και πάντα μέσα σε αυτά υπάρχει κάπου και το Γέλιο, που πολλές φορές αναμιγνύεται με το Δάκρυ, δίνοντας μία διαφορετική έννοια στην γνωστή έκφραση "Κλαίει από τα Γέλια"..

+ Είναι από τα Φιλμ που θέλεις να ξαναδείς για να ξανανιώσεις αυτά τα έντονα Συναισθήματα.. Είναι από τα Φιλμ που δεν βλέπεις απλά, αλλά νιώθεις, αισθάνεσαι, κάπου ταυτίζεσαι με κάποια ιστορία, με κάποιο Ρόλο & στο Φινάλε αναρωτιέσαι κι εσύ γι αυτό που αναρωτήθηκαν και οι πρωταγωνιστές μας: Αν επισκεπτόμουν αυτήν την εταιρία, ποιο Ρόλο που απουσιάζει από την Ζωή μου θα Ζητούσα να μου καλύψουν & γιατί;;; Είμαι σίγουρος ότι μετά την ταινία θα κάνετε στον εαυτό σας αυτό το ερώτημα κι ότι η απάντησή σας θα σας συγκινήσει ιδιαίτερα.. Αυτός είναι κι ο στόχος του φιλμ, να ρωτήσετε τον εαυτό σας..

Τα Αρνητικά (1-)

- Ότι δεν δίνουν μαζί με τα Ποπ-Κορν Χαρτομάντιλα & ότι κάποια στιγμή Τελειώνει.. Αλλά φεύγεις από την Αίθουσα "Γεμάτος"..

Τελικά ποιος θα έπρεπε να πληρώνει ποιον για τις Υπηρεσίες του; Εσύ ή Εγώ;;;

Στο τέλος του Φιλμ όλοι θα ρωτήσουν το  εαυτό τους, αυτό που αναρωτιόμαστε κι εμείς..

Ποιο Πρόσωπο θέλουν να υποδηθούμε στη ζωη τους;;

Μπρένταν Φρέιζερ και Χικάρι καμαρώνουν για το Δημιούργημά τους..

Για τους Ρόλους τους..

Εισητήρια για τους Ρόλους που θα θέλαμε στη Ζωή μας..

Τρέιλερ: